“رمانی نخستین با زیبایی آزاردهنده که همزمان رازِ جنایت، روایتِ رشد و گرامیداشتِ طبیعت را دربردارد...اوونز در اینجا باتلاقهای بیجان ساحل کارولینای شمالی را از چشمِ کودکی رهاشده بررسی میکند. و در انزوایِ آن کودک ما را وادار میکند تا چشمهای خود را به شگفتیهای پنهان — و خطرهای — جهان خصوصیِ او بگشاییم.”—بررسی کتاب نیویورک تایمز
“سرشسته از ضربآهنگها و سایههای باتلاقهای ساحلیِ سواحل بیرونی کارولینای شمالی، این رمان تند و بهطور حیرتآور زیبا بر محور...داستانِ دلسوزِ کیّا دربارهٔ یادگیریِ اعتماد به ارتباطاتِ انسانی است که با یک رازِ جناییِ مهیج درهم میآمزد و حقایقِ وحشی را آشکار میکند. نخستین اثرِ شگفتآور.”—مجلهٔ People
“این معمای سرسبز برای طرفداران باربارا کینگزلوور مناسب است.”—مجلهٔ Bustle
“رمانی نخستینِ پرجاذبه، اوونز معمای خود را در قالب نثری زیبا و آهنگین عرضه میکند. روشن است که او از این مکان است—سرزمین سواحل جنوبی، اما همچنین زمینهٔ عاطفیِ آن—میتوانید آن را در صفحات احساس کنید. دستاوردی باشکوه، بلندپروازانه، معتبر و بسیار بهوقت.”—الکساندرا فولر، نویسندهٔ پرفروشِ نیویورک تایمز از Don’t Let’s Go to the Dogs Tonight
“دلخراش... کاوشی تازه در انزوا و طبیعت از منظر زنانه همراه با داستانی عاشقانه و جذاب.”—مجلهٔ Entertainment Weekly
“این رمانِ شگفتانگیز کمی از هر چیز دارد — رمزآلودگی، رمانتیک و شخصیتهای جالب توجه، همگی در قالب داستانی که در کارولینای شمالی رخ میدهد.”—نیکولاس اسپارکس، نویسندهٔ پرفروشِ نیویورک تایمز از Every Breath
“رمانِ زیبا وِ دلیا اوون، هم روایتِ گذر از نوجوانی و هم معمایی گیرایِ جنایی است.”—Real Simple
“احساسی و الهامآمیز... کیّا بهعنوانِ قهرمانِ فراموشنشدنی تبدیل میشود.”—Publishers Weekly
“رمانِ جنوبیِ نو... نخستین اثرِ سرودهمند.”—Southern Living
“عشقِ آمیخته با طبیعت با چرخشِ کشنده.”—Refinery29
“هرکسی که The Great Alone را دوست داشته باشد، به خواندن Where the Crawdads Sing ترغیب میشود... این نخستین اثر شگفتانگیز، رمانی زیبا و تأثیرگذار است که ضربهای قدرتمند را وارد میکند. این نخستین رمان در مدتی طولانی است که مرا به گریه واداشته است.”—کریستیـن هانا، نویسندهٔ The Great Alone و The Nightingale
“هم روایتِ گذر از نوجوانی و هم گزارشِ اسرارآمیزِ یک تحقیقات قتل با نگاهِ دختری جوان... از طریق داستان کیّا، اوونز میکاود که چگونه انزوایِ محیط بر رفتارِ انسانی اثر میگذارد و اثر عمیقِ پذیرشِ ناکام یا ردشدن بر زندگیِ ما چیست.”—Vanity Fair
“سرودهای... جذابیتِ آن از ارتباط عمیقِ کیّا با مکانی که خانهٔ اوست و با تمامی موجوداتِ آن ناشی میشود.”—Booklist
“این رمانِ زیبا و الهامآمیز احتمالاً برای روزها و روزها پس از آن با شما خواهد ماند... جذبکننده.”—AARP
“این داستانِ دلگیر به اندازهٔ عناصرِ درامِ جناییِ آن، برای انسانیتِ هستهٔ آن مخاطب را مجذوب میکند.” —Mystery & Suspense Magazine
“فراگیر، اصیل... معمایی، درامِ دادگاه، رمانِ عاشقانه و روایتِ گذر از نوجوانی. Where the Crawdads Sing داستانی مؤثر و زیبا است. خوانندگان برای مدتهای طولانی کیّا را به خاطر خواهند داشت.”—ShelfAwareness
“با نثری روشن و درخشان همچون ماهِ کمارتفاعِ خط ساحلی، اوونز داستانی قانعکننده از دختری فراموششده در باتلاقهای ساحلیِ بیرحمِ کارولینای شمالی میبافد. این معمای جنایی/داستانِ عشق/درامِ دادگاه است که خوانندگان آن را خواهند پسندید، اما رمان عمیقتر از این است و به استخوان و گوشتِ طبیعتِ ما میپردازد و پرسشهای بسیاری غالباً بیپاسخ میمانند، کهن و سرسخت مانند خودِ باتلاق. یک نخستین اثر شگفتانگیز!”—کریستوفر اسکاتن، نویسندهٔ The Secret Wisdom of the Earth
“معمایی قانعکننده با نثری روشن که میتواند از میان ژرفترین لجنهای باتلاقی عبور کند.”—Augusta Chronicle
“ضربآهنگی مانند ترانهای قدیمی دارد. روشن است که Owens این سرزمین را بهطور عمیق میشناسد، از خاکِ سیاهِ گِلزار که گامها را میبلعد تا مزهٔ آبِ نمک و فریاد مرغهای دریایی.”—David Joy, نویسندهٔ The Line That Held Us
پاسخ به کامنت